Skip to main content

 

Władysław Czyżewski 

Legionista i nauczyciel

Władysław Czyżewski walczył w Legionach Polskich. W Elblągu uczył przyrody m. in. w Szkole

Podstawowej nr 7, przy ul. Browarnej. Pochowany na cmentarzu Agrykola. Grób wpisany jest do

ewidencji Instytutu Pamięci Narodowej.


 

Koziej Franciszek

Legionista Franek, żołnierz Józefa Piłsudskiego

Słowo patriotyzm dla młodych to nudy, bo tylko przykład pociąga. Siedemnastoletni Franek Koziej

w 1915 roku zobaczył po raz pierwszy w życiu polskich żołnierzy. Chciał tak jak oni walczyć o

wolną Ojczyznę, o której tyle słyszał od rodziców. Zgłosił się do I Brygady Legionów Polskich 1

sierpnia 1915 roku. Gdy dowiedział się, że przyjmują od 18 lat, skłamał, że jest o rok starszy.


Józef Bandzimiera

Józef Bandzimiera żołnierz Legionów Polskich, pochowany na cmentarzu Agrykola. Grób wpisany jest do ewidencji

weteranów walk o wolność i niepodległość Polski przez Instytut Pamięci Narodowej.


Wpis do ewidencji weteranów walk o wolność i niepodległość Polski

Fot. skan strony IPN


Kuczko Franciszek

Franciszek Kuczko walczył w Legionach Polskich, wojnie

polsko-ukraińskiej i wojnie polsko-bolszewickiej.

Za tę działalność otrzymał Krzyż i Medal Niepodległości

(Monitor Polski nr 217/1932).

Pochowany na cmentarzu Agrykola. Grób oznaczony tabliczką „Weteran walk o wolność niepodległość

Polski” i wpisany do ewidencji Instytutu Pamięci Narodowej.

Krzyż i Medal Niepodległości

Fot. https://fundacja100.pl/

Wpis Fundacji100.pl

Fot. Fundacja100.pl


 

Chodyński Władysław

Legiony i Powstanie Śląskie

Władysław Chodyński walczył w Legionach Polskich i w III Powstaniu Śląskim. Odznaczony Krzyżem i Medalem Niepodległości.

Pochowany na cmentarzu Agrykola.

Urodził się pod zaborami, 10 lipca 1895 roku. Służbę wojskową rozpoczął w wojsku carskim w latach

1914-1915.


 

Zychowski Tytus

 Tytus Żychowski należał do Polskiej Organizacji Wojskowej,

brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej,

kampanii wrześniowej 1939 roku, żołnierz Armii Krajowej,

uczestnik Powstania Warszawskiego.

Pseudonim „Rudolf Szłapinski” i „Luboń”.

Pochowany na cmentarzu Agrykola. Przyznana na grób tabliczka: „Weteran walk o wolność niepodległość Polski” i wpisany do ewidencji Instytutu Pamięci Narodowej.

Bibliografia:

biogram IPN w Gdańsku

Tytus Żychowski

fot. archiwum rodzinne


Julian Kuszpit

Kuszpit Julian st. posterunkowy Policji Państwowej,

wcześniej należał do Polskiej Organizacji Wojskowej, pseudonim „Feliks Marynowski”. Odznaczony:

Krzyżem i Medalem Niepodległości (Monitor Polski nr 24/33),

Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych,

Brązowy Medal za Długoletnią Służbę.


Czytaj dalej

 

Zajchowski Jakub

Weteran walk o wolność i niepodległość Polski

Jakub Zajchowski, elblążanin pochowany na cmentarzu Agrykola,

był żołnierzem II Brygady Legionów Polskich. Jego kuzyn

Franciszek to autor publikacji:

„Legiony w Karpatach w czterdziestu obrazach” wydanej we Lwowie.


 

Stanisław Rosnowski

Tworzył brygadę na Kaukazie

Stanisław Rosnowski zaczynał wojskową karierę w wojsku carskim. Potem w wojsku polskim.

Tworzył Polską Oddzielną Brygadę na Kaukazie, a trzy lata później skutecznie walczył z bolszewikami. Pochowany jest na

cmentarzu Agrykola. Grób wpisany jest do ewidencji

Instytutu Pamięci Narodowej.


 

Bronisław Jan Schlichtinger

Bronisław Jan Schlichtinger, kawaler dwóch Krzyży Orderów

Virtuti Militari oraz czterech Krzyży Walecznych,

przyjechał po wojnie do Elbląga z oflagu.

Karierę rozpoczął w Legionach Polskich.

Bronisław Jan Schlichtinger żył w ciekawych,

ale i niebezpiecznych czasach. Wystarczy spojrzeć

na daty urodzin i śmierci, wyryte na jego nagrobku na

cmentarzu Agrykola.

Przyszedł na świat w Stanisławowie 29 sierpnia 1900 roku.

Zmarł 3 grudnia 1989 roku w Elblągu. Mija więc już ponad trzydzieści pięć lat, jak nie ma Go wśród nas.


Paul Józef 

Brał czynny udział w Powstaniu Wielkopolskim

od 26 stycznia do 18 lutego 1919 roku, 

w oswobodzeniu miejscowości znajdujących się na odcinku Inowrocław , Gniewkowo. Walczył pod dowództwem por. Leona Śmigielskiego  i

st. sierż. Stanisława Kotuszki.

Bezpośrednio wcielono go 26 lutego 1919 roku do 63 pułku piechoty, z której to formacji zwolniony został 31 sierpnia 1920 roku do rezerwy w stopniu szeregowca. 

Odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.



Florian Zenker 


Nastoletni powstaniec wielkopolski 


Za udział w odzyskaniu przez Polskę wolności po zaborach otrzymał Medal Niepodległości i Wielkopolski Krzyż Powstańczy. Mowa o Florianie Zenkerze, pochowanym na cmentarzu Agrykola. Mieszkał w Elblągu 23 lata.   


Nasz „elbląski” bohater pochodził z Wielkopolski. W rodzinie Anny i Józefa Zenkerów panował duch patriotyczny. Ich dwóch synów Florian i Albin walczyli o wolność Polski po 123 latach zaborów. Albin, 
kawaler Virtuti Militari, o dwa lata starszy, więc prawdopodobnie był wzorem. Walczył w Powstaniu Wielkopolskim w okolicy Pleszewa, jego brat w okolicy Leszna i pobliskich powiatach na południu regionu. Uczestniczył w styczniu i w lutym 1919 roku w dorywczych akcjach likwidowania niemieckich punktów oporu w południowych powiatach województwa poznańskiego. Brał udział w walkach pod Lesznem, aż do ich zakończenia. Miał wtedy 19 lat.

Krzyż Powstańczy


Za swoją działalność uhonorowany: Medalem Niepodległości (zarządzeniem Prezydenta Rz. P. z dnia 20.07.1932 r.) i Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym (uchwałą Rady Państwa PRL z dnia 26.07.1962 r.). Medal Niepodległości i legitymacja kosztowała odpowiednio: 8 zł i 2 zł. W 1934 roku przeciętnie zarobki wynosiły 250 zł. Kilogram chleba kosztował 30 groszy, a masła 3,6 złotego. Nasz bohater zapłacił za odznaczenie i legitymację. 


Oficerskie szlify 


Dnia 4 kwietnia 1919 roku Florian został wcielony jako strzelec do Grupy Leszno, której hasło brzmiało: „Mocą Bóg, celem Ojczyzna”. Potem formacja przekształciła się w 6 pułk strzelców wielkopolskich (późniejszy 60 pułk piechoty wielkopolskiej). Walczył do 1 sierpnia 1919 roku. 

Przełożeni docenili jego zdolności, gdyż 4 listopada 1919 został odkomenderowany do szkoły podchorążych piechoty w Poznaniu. Po jej ukończeniu i uzyskaniu stopnia oficerskiego, skierowany jako instruktor do szkół i kursów wojskowych. Po wojnie polsko - bolszewickiej pozostał w armii. W 1929 roku, przeniesiony do rezerwy - w stopniu porucznika, a później ze względu na zły stan zdrowia do pospolitego ruszenia.


Złoty Krzyż Zasługi


W okresie przedwojennym pracował w różnych instytucjach, a krótko przed wojną w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Oksywiu. W tym czasie działał w Związku Powstańców i Wojaków, za co odznaczony został 08.04.1933 r. Srebrnym, a 02.11.1938 Złotym Krzyżem za Zasługi.


Po wybuchu II Wojny Światowej nie podlegał mobilizacji i nie brał udziału w walce.

Przez okres okupacji pracował przymusowo w składnicy złomu w Gdyni.


W Elblągu


Po 1945 roku zatrudnił się jako księgowy w przedsiębiorstwach Trójmiasta, a w roku 1948 przeprowadził się do Elbląga. Tu z powodu złego stanu zdrowia przeszedł w grudniu 1957 roku na rentę inwalidzką. Zmarł 17 sierpnia 1971 roku w Elblągu, w wieku 71 lat. Pochowany został na elbląskim cmentarzu Agrykola. 


Bibliografia:

Informacje od Tomasza Jankowskiego. Albin i Florian Zenkerowie to bracia jego prababki 

Centralne Archiwum Wojskowe (wejście 2025 rok) 

Grupa Leszno 

Lista odznaczonych Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym 

Ile zarabiano i co można było kupić za średnią płacę w przedwojennej Polsce. Pensje i ceny w II RP | HISTORIA.org.pl - historia, kultura, muzea, matura, rekonstrukcje i recenzje historyczne 



Florian Zenker, zdjęcie z czasów Powstania Wielkopolskiego

Fot. archiwum Tomasza Jankowskiego

Florian Zenker, zdjęcie z lat dwudziestych
Fot. archiwum Tomasza Jankowskiego

 Wielkopolski Krzyż Powstańczy
Fot. Powstanki i Powstańcy Wielkopolscy | Poznan.pl

Florian Zenker (z lewej) po awansie na stopień oficerski 
Fot. archiwum Tomasza Jankowskiego

Florian Zenker (pierwszy z prawej) w grupie kolegów z Grupy Leszno

Fot. archiwum Tomasza Jankowskiego

Florian Zenker z żoną Kazimierą Eleonorą  ze Stachurskich. Ślub w roku 1926 w Ostrowie Wielkopolskim. Wychowali dwóch synów: Alfreda i Wiesława.

Fot. archiwum Tomasza Jankowskiego

Florian Zenker w mundurze, gdy był oficerem 60 pułku piechoty wielkopolskiej



 
POWRÓT